Mijn persoonlijk verhaal

Na enkele jaren allround coachen binnen AAA Master Coaching, was het tijd voor vernieuwing. Veel mensen vroegen waarom? CoachVrouw, daar zit een persoonlijk verhaal achter…

Er is me een hoop duidelijk geworden over mezelf, toen ik op 42 jarige leeftijd te horen kreeg dat ik ADHD had. Wie daar meer over wil weten, mag dat gerust vragen. Dan kan ik de details van het vallen en opstaan hier overslaan ­čśë

Wat zo belangrijk was voor mij, is dat mijn zelfbeeld opeens heel helder werd. Alsof twee puzzels die door elkaar waren geraakt, plotseling weer netjes apart gemaakt konden worden.┬áDe puzzelstukjes van de “Ik ben puzzel” en de “Ik doe puzzel” waren gelukkig al heel bekend voor mij. En nu kon ik er twee kloppende puzzels van maken.

Dat betekende niet, dat alles vanzelf beter ging. Helaas is dat niet met wat medicatie opgelost. Ik moest net als iedereen gewoon werken aan mijn gedrag, als ik iets wilde veranderen. Dat ik een goede coach ben, betekent immers niet dat ik kan toveren. Ik ben een heel gewoon mens, met eigen problemen, wensen en doelen.

Wat het wel betekende voor mij, is dat mijn zelfbeeld er niet meer door verward werd. Opeens klopte mijn gevoel over mezelf wel met mijn zelfbeeld. En vanaf dat moment voelde mijn oude bedrijf heel vreemd, geforceerd en niet als verlengstuk van mijzelf. Al was ik wel heel dankbaar voor waar het mij naar toe had gebracht.

CoachVrouw, een warm welkom

Het was vrij snel duidelijk, dat er een verandering op komst was. De nieuwe naam was snel gevonden: CoachVrouw. Een naam die zachter, krachtig, helder en vrolijk is; een verlengstuk van wie ik ben.

Maar zoals ik al aangaf, was niet alles opgelost met medicatie voor de ADHD. Ik bleef last houden van gedrag waarvoor ik mij erg schaamde. Ik had al sinds de basisschool last van eetbuien. Toch had ik zelf niet in de gaten dat ik een eetstoornis had. Pas toen dat voor mij duidelijk werd, kon ik mijn gedrag aanpassen en de eetbuien overwinnen. Uiteindelijk werd tijdens het traject dat ik voor mijn eetstoornis gevolgd heb duidelijk, dat er een wisselwerking was tussen de ADHD een de eetstoornis. Eindelijk wist ik de weg in het doolhof waarover ik als kind nachtmerries had. In dat doolhof raakte ik steeds mijn mooie (als een kindertekening) thuis kwijt en vond de weg niet meer terug. Nu ik de kaart in beeld heb, ben ik niet meer bang om te verdwalen.

Wat ik ervan geleerd heb? Dat de prijs die je betaald voor schaamte heel erg hoog is. Het kost bakken met energie om met een masker op te leven. Het heeft een grote invloed gehad op mijn leven, want de energie die ik overhad voor andere dingen was beperkt. En dat heeft gevolgen gehad. Dat verlies heb ik een plek kunnen geven.

Ik ben dankbaar voor de ontelbare keren dat ik ben opgestaan nadat ik was gevallen. Elke val heeft mij iets geleerd en elke keer dat ik opstond, kreeg ik een nieuwe kans om verder te wandelen naar mijn doel. Stap voor stap, heb ik onderweg leren genieten van de weg. En zo ontdekte ik dat die weg mijn missie is: “Mensen inspireren om in beweging te komen en zichzelf met plezier en passie te ontwikkelen”.

WandelCoachVrouw

Ik coach steeds meer in de buitenlucht, in de natuur wat ik heel fijn en functioneel vind. Verschillende onderzoeken tonen het positieve effect van een natuurlijke omgeving aan. Mensen ervaren dat de ontspanning die de natuur brengt, ervoor zorgt dat je veel beter kunt voelen wat je werkelijk wilt en nodig hebt. En de natuur is hiervoor een prachtige spiegel. Daarom heb ik besloten om ook activiteiten aan te bieden als WandelCoachVrouw.

Jolanda 

 

 

Een reactie plaatsen

Simple Follow Buttons
Simple Share Buttons